Indoor golf positioneert zich vaak als het mindere alternatief, de troostprijs als het echte golf niet lukt.

Indoor golf positioneert zich vaak als het mindere alternatief, de troostprijs als het echte golf niet lukt.

Je ziet het op sociale media. Het regent, het waait, het is te koud. Dus verschijnt de post: "Kom lekker bij ons binnen golfen." Gemeend, begrijpelijk, en toch een gemiste kans. Want met die boodschap maak je jezelf afhankelijk van iets wat je niet controleert. Je bestaan wordt gerechtvaardigd door slecht weer.

En nu is het voorjaar. De zon komt terug, de banen gaan open, en golfers trekken naar buiten. Voor de centers die zichzelf als slecht-weer-oplossing hebben gepositioneerd, is dit het moment waarop ze merken wat ze verzuimd hebben. Geen community. Geen reden om te blijven komen als het buiten mooi is.

Wie zichzelf positioneert als paraplu, wordt ook zo behandeld. Handig als het regent. Overbodig als de zon schijnt.

De centers die dat anders doen, denken niet in bezetting. Ze denken in redenen om te komen. Niet "wanneer komt het je uit om te spelen" maar "waarom zou je hier willen zijn." Het verschil zit hem in events. Toernooitjes, clinics, avonden waarop mensen niet alleen komen om te golfen maar om elkaar te zien. Avonden die plaatsvinden of het nu augustus is of december. Niet omdat het buiten regent, maar omdat er iets te doen is.

Dat is het verschil tussen een faciliteit en een club. En het is precies het verschil tussen klanten die wegblijven als de zon schijnt, en leden die komen omdat ze er willen zijn.

Het voorjaar laat zien wie dat verschil heeft gemaakt.